Hout met aandacht bewerkt

De eerste stappen

Het is goed om vooruit te kijken, ambities te hebben en plannen te maken. Maar soms is het ook goed om eens stil te staan en terug te kijken. Zal de tijd van het jaar wel zijn….


Vorig jaar heb ik het ambachtelijk leerjaar meubelmaken in Langbroek gevolgd. Veel geleerd en veel gemaakt: een gereedschapskist waarbij alle hoeken door middel van zwaluwstaarten met elkaar verbonden zijn, een tafeltje en niet te vergeten de zigzagstoel: het bekende ontwerp van Rietveld. De stoel staat te pronken in onze huiskamer en iedereen die langskomt vraagt altijd een beetje aarzelend of je er ook echt op kunt zitten. En vol vertrouwen is mijn antwoord altijd “jazeker, ga je gang” . Tot nu toe is het altijd goed gegaan…. En het bureau, het eindwerkstuk, staat in de werkkamer en wordt dagelijks tot volle tevredenheid gebruikt.


En dan is het leerjaar voorbij en zijn de zaterdagen weer vrij. Ook leuk, ten minste de eerste tijd. Maar ja, het leerjaar is natuurlijk niet voor niets gevolgd. Dus op zoek naar een vervolg. Dat bleek nog niet zo eenvoudig. Geen wetten maar wel praktische bezwaren stonden in de weg. Mijn werkplaats is niet zo heel groot, ik heb ook nog een fulltime baan (met veel plezier) en ons huis is eigenlijk wel helemaal ingericht. Kasten en stoelen maken was dus geen optie. Maar stilzitten ook niet. En dan ineens zie je het licht. Ik zag een oude stoel met gedraaide poten en realiseerde me dat ik altijd met vierkante of rechthoekige vormen werk. Daar was de uitdaging: houtdraaien.


In het voorjaar heb ik een cursus houtdraaien gedaan in Utrecht. Er ging een wereld voor me open. Verschillende basistechnieken geleerd en wel zoveel vertrouwen gekregen dat ik een draaibankje heb aangeschaft. De eerste pogingen liepen op niets uit: het hout barstte, de beitel trok diepe groeven (of eigenlijk deed ik dat natuurlijk met mijn gebrekkige techniek) of ik kreeg niet de vorm die ik wilde. Het aloude spreekwoord ‘al doende leert men’ werkte hier ook. Ik vond de objecten die ik wilde maken en ging gericht aan de slag: pennen, vulpennen, vulpotloden, sleutelhangers en bottlestoppers lagen na een aantal maanden in de doos. Toen kwam de volgende vraag natuurlijk. Wat te doen met deze voorraad? En zo ontstond mijn website en mijn webwinkel. Gevolg is wel dat ik mijn vrije uren nu moet verdelen tussen draaibank en computer, met heel veel plezier overigens!! En zo is VerdraaidMooi ontstaan.